-Sayın Gülveren sizce şiir, şair için bir hayalin kapladığı
umutla gülümsemeyle hayata uyum sağlaması mıdır? Diğer bir deyimle topluma
okuyucusuna umut gülümsemeyle ruhunuzu sarsın bu gülümsemesi ile sizi sarsın
demek için yazmak mıdır şiir?
-Aynen dediğiniz tam dediğiniz gibidir. Umut olmadan
gülümseme olmadan insan yaşayamaz adım atamaz, ne kadar umutsuzluk karanlık olsa
da, umut gülümsemesi ile o karanlığı kaplayan yok eden bir güneştir. Ümitsizlik
yaralasa da umut her zaman eliyle sarar yaralarımızı, umudun hayali heyecanıdır
şair için şiir, umutsuzluğun ruhumuzda açtığı derin yaraları sarmaktır şiir,
hecelerin gülümsemesi ile sevgiyle sarılmanın güzelliğini hatırlatan dizelerle şiir.
Şair önce kendisini bu terapi ile iyileştirir sonra toplumu okuyucusunu
iyileştirir, yani bir taşla beş on kuş vurmaya benzer bundan daha güzel bir
kazancı bulmak çok zordur mümkünde değildir. Orhan babanın da belki demek istediği
de budur “Bir Teselli ver” derken. Orhan Babanın hoş görüsüne sığınarak
yazıyorum.
Bir teselli ver,
Bir teselli ver,
Bu yalnız kalan mecnuna,
Bir teselli ver.
Bir teselli ver,
Bu yalnız kalan mecnuna,
Bir teselli ver.
Bir teselli
ver ey şair şiirlerinle
Sevenin halinden,
Sevenler şairler anlar,
Gel gör şu halimi ey şair,
Bir teselli ver şiirlerinle.
Sevenin halinden,
Sevenler şairler anlar,
Gel gör şu halimi ey şair,
Bir teselli ver şiirlerinle.
tedavidir vesselam.
Mehmet Aluç

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder